Κυριακή, 5 Ιανουαρίου 2014

Η δολοφονία του Δομιτιανού


Ήταν μεσημέρι και ο Απολλώνιος μιλούσε στο σύδενδρο περιστύλιο, όταν διαδραματίζονταν τα γεγονότα στην Ρώμη. Ξαφνικά χαμήλωσε την φωνή, σαν να φοβόταν κάτι, έπειτα οι φράσεις του έχασαν την συνηθισμένη τους δύναμη, όπως συμβαίνει σε κάποιον ο οποίος κατά την διάρκεια της ομιλίας του βλέπει κάτι άσχετο, και μετά σιώπησε όπως αυτοί που χάνουν τα λόγια τους.

Ρίχνοντας άγριο βλέμμα στην γη, προχώρησε τρία ή τέσσερα βήματα και άρχισε να φωνάζει «χτύπα τον τύραννο, χτύπα τον», όχι σαν να βλέπει σε κάποιον καθρέφτη το είδωλο της αλήθειας, αλλά σαν να βλέπει και να συμμετέχει στα δρώμενα. Και ενώ η Έφεσος είχε μείνει έκπληκτη, διότι όλη η πόλη είχε μαζευτεί εκεί, αυτός σταμάτησε όσο αυτοί που αναμένουν να τελειώσει κάτι με αμφίβολο τέλος, και είπε:

«Θαρρείτε άνδρες, ο τύραννος κατασφάχθηκε σήμερα. Αλλά τι λέω σήμερα; Πριν λίγο μα την Αθηνά, πριν λίγο, όταν σταμάτησα να μιλώ.»

Επειδή μερικοί Εφέσιοι το θεώρησαν αυτό ξέσπασμα τρέλας, και μολονότι ήθελαν να λέει την αλήθεια, φοβούνταν ότι κινδυνεύουν έχοντας ακούσει αυτά, τους είπε:

«Δεν εκπλήσσομαι που κάποιοι δυσπιστούν σ’ αυτό που ούτε όλη η Ρώμη ξέρει ακόμα· αλλά βλέπω ότι η Ρώμη αρχίζει να την μαθαίνει, η φήμη εξαπλώνεται και ήδη την πιστεύουν μύριοι, χοροπηδούν από την χαρά τους δύο φορές τόσοι και διπλάσιοι αυτών και τετραπλάσιοι και όλος ο δήμος. Η είδηση θα φθάσει και εδώ, αλλά μέχρι τότε σας συμβουλεύω να αναβάλετε τις θυσίες γι’ αυτό το γεγονός· εγώ όμως θα πάω να προσευχηθώ στους θεούς για όσα είδα.»

Βίος Απολλωνίου, Βιβλίο Θ, Κεφάλαιο ΧΧVI

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σχόλια με greeklish δεν γίνονται δεκτά.