Translate

Παρασκευή 27 Ιουνίου 2014

Μυστικές Κοινωνίες




Στην κοιλάδα του Κασμίρ, όπου πήγε ο Απολλώνιος, υπάρχει ένα μέρος που ονομάζεται Σριναγκάρ, που σημαίνει βασιλιάς των φιδιών. Ιδρυθέν από τον βουδιστή βασιλιά Ασόκα το 300 π.Χ. υπάρχει μια τοπική παράδοση ότι ένας μεγάλος σοφός ή ειδήμων ήρθε από την Ευρώπη τον 1ο αιώνα και τελικά πέθανε εκεί. Κάποιοι έχουν πει ότι αυτός ήταν ο Απολλώνιος, άλλοι ότι ήταν ο ίδιος ο Ιησούς. Μπορεί να υπάρχει κάποια αλήθεια σε αυτό, καθώς ο Φιλόστρατος αναφέρει ένα «Ιερό του Ηλίου», το οποίο ταιριάζει πολύ με κάποιο που βρίσκεται μόλις λίγα μίλια μακριά απ’ το Σριναγκάρ και λέγεται Ναός του Μέριλαντ. Ο Αυρήλιος υποσχέθηκε να ανεγείρει ναούς και αγάλματα προς τιμήν του, «διότι υπήρχε κάτι μεταξύ των ανθρώπων πιο ιερό, σεβάσμιο, ευγενές, και θείο από τον Απολλώνιο; Επανέφερε τους νεκρούς στην ζωή· έκανε και έλεγε πολλά πράγματα πέρα από τις ανθρώπινες δυνατότητες» (The Magus του Francis Barrett).

Πραγματικά, ναοί και αγάλματα του Απολλωνίου ανηγέρθησαν σε πολλά μέρη, συμπεριλαμβανομένης και της δικής του πόλης των Τυάνων, ακόμη και αν αργότερα οι χριστιανοί κατέστρεψαν πολλά από αυτά. Σε αντίθεση με τον Ιησού, υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι ο Απολλώνιος όντως υπήρξε. Όπως είπε ο Moncure Conway στο βιβλίο του Modern Thought, «Ο κόσμος έχει ασχοληθεί πολύ καιρό με την συγγραφή βίων του Ιησού». Ακόμη κι αν έγραφαν για έναν άνθρωπο χωρίς προέλευση.

Το τέταρτο ευαγγέλιο λέει: «Υπάρχουν δε και πολλά άλλα, όσα έκαμεν ο Ιησούς, τα οποία εάν γράφονταν ένα προς ένα, νομίζω ότι ολόκληρος ο κόσμος δεν θα χωρούσε τόσα βιβλία. Αμήν.»

Η βιβλιοθήκη τέτοιων βιβλίων έχει αυξηθεί από τότε. Αλλά όταν τα εξετάσουμε, ερχόμαστε αντιμέτωποι μ’ ένα εκπληκτικό γεγονός: Όλα αυτά τα βιβλία γράφουν για ένα πρόσωπο για το οποίο δεν υπάρχει ούτε ίχνος σύγχρονων πληροφοριών – ούτε ένα! Κανείς δεν μπορεί να πει με οποιαδήποτε πεποίθηση στην αλήθεια, και όχι στην πίστη, ότι ο Ιησούς ήταν πραγματικό πρόσωπο.

Από την άλλη και κατά την αποδεκτή παράδοση, ο Απολλώνιος γεννήθηκε επί βασιλείας Αυγούστου, την μεγάλη λογοτεχνική εποχή του έθνους του οποίου ήταν υπήκοος. Στην εποχή του Αυγούστου, ανθούσαν οι ιστορικοί· ποιητές, ρήτορες, κριτικοί και ταξιδιώτες αφθονούσαν. Ωστόσο, κανένας από αυτούς δεν αναφέρει το όνομα του Ιησού Χριστού, πολύ λιγότερο κάποιο συμβάν της ζωής του. Ο Ιησούς δεν μας άφησε κανένα γραπτό κείμενο, αν και υπάρχει μια αυξανόμενη εικοτολογία ότι το Ευαγγέλιο του Θωμά γράφτηκε από το χέρι του. Αυτή αναπτύσσεται λόγω της σύγχρονης χριστιανικής προπαγάνδας. Αν πράγματι υπήρξε, τότε ταξίδεψε μόνο στην Ιουδαία και την Αίγυπτο. Ο Απολλώνιος ταξίδεψε εκτενώς και έγραψε εκτενώς. Ο αυτοκράτορας Μάρκος Αυρήλιος παραδέχθηκε ότι στον Απολλώνιο χρωστούσε την φιλοσοφία του, και ανήγειρε ναούς και αγάλματα προς τιμήν του. Δεν ανηγέρθησαν αγάλματα ή ναοί του Ιησού.

Ο Faust είπε, «Όλοι ξέρουν ότι τα Ευαγγέλια δεν γράφτηκαν ούτε από τον Ιησού ούτε από τους αποστόλους του, αλλά πολύ μετά από αυτούς από κάποιους αγνώστους, οι οποίοι, κρίνοντας ορθά ότι δύσκολα θα γίνονταν πιστευτοί λέγοντας πράγματα που δεν είχαν δει οι ίδιοι, κυκλοφόρησαν τις αφηγήσεις τους με τα ονόματα των αποστόλων ή των μαθητών συγχρόνων με τους τελευταίους». [...]

Αλλά το τέλος ήταν κοντά. Το γεγονός ότι υπήρχε κίνδυνος ο Απολλώνιος να σφετεριστεί την «ιδέα» του Χριστού με την δική του «πραγματική» ζωή προκάλεσε μεγάλη ανησυχία μεταξύ των πρώτων Χριστιανών. [...] Ίσως το γεγονός ότι είχαν γραφτεί τόσα πολλά για τον Απολλώνιο έκανε αδύνατη την «χρήση» του ως το νέο θρησκευτικό σύμβολο. Η νέα δημιουργία της Χριστιανικής Εκκλησίας χρειαζόταν μια νέα αρχή, η οποία θα περιελάμβανε όσο το δυνατόν περισσότερα στοιχεία από άλλες παγανιστικές πίστεις, ώστε να μεγιστοποιηθεί η αποτελεσματικότητά της. Σύμφωνα με τον Phillimore, ο Απολλώνιος ίδρυσε πράγματι μια εκκλησία και μια κοινότητα, η οποία αποτελείτο από τους μαθητές του. Είναι πολύ πιθανό ότι συνδέονταν με ένα παρακλάδι των Εσσαίων, γνωστοί ως Θεραπευτές ή Ναζαρηνοί.

Πράγματι υπήρξε μια ομάδα γνωστή ως Απολλωνίειοι, οι οπαδοί του Απολλωνίου, η οποία επιβίωσε πραγματικά μερικούς αιώνες μετά τον θάνατό του. Αυτοί απετέλεσαν αυτό που έγινε η Χριστιανική Εκκλησία, μετά την Σύνοδο της Νίκαιας – οπότε ο Απολλώνιος πράγματι ξεκίνησε τον Χριστιανισμό, βασισμένο σε ερπετικούς μύθους και παραδόσεις της παλαιότερης τάξης.

Ο Ευνάπιος δήλωσε ότι ο Φιλόστρατος θα έπρεπε να ονομάσει το βιβλίο του «Η επίσκεψη του Θεού στους ανθρώπους». Αντ’ αυτού το βιβλίο του Φιλοστράτου είχε τίτλο Βίος Απολλωνίου – και όταν ελήφθη η απόφαση να επιλεχθεί ο νεοσύστατος Χριστός, το όνομα Απολλώνιος κατεστάλη. Είναι κυρίως λόγω των βιβλίων όπως αυτό του Φιλοστράτου που πυρπολήθηκαν οι αρχαίες βιβλιοθήκες σε μέρη όπως η Αλεξάνδρεια.

Secret Societies, σελ. 151-155

Ιησούς: Μύθος ή Πραγματικότητα;




Η ιστορία του Κρίσνα είναι μια καταγραφή των αρχαίων ινδικών θρύλων. Πιστεύεται ότι έφτασε στην Ευρώπη ήδη από το 800 ΠΚΕ. Πιθανώς την έφεραν Φοίνικες. Ένας επιφανής ιστορικός ονόματι Χίγκινς ισχυρίζεται ότι η λατρεία του Κρίσνα ήταν γνωστή στην Ιρλανδία σε ακόμη παλαιότερη εποχή. Προσκομίζει ως αποδείξεις έναν όγκο γλωσσολογικών έργων και αρχαιολογικών στοιχείων. Ο Κρίσνα επανεισήχθη στην δυτική κουλτούρα από τον Μέγα Αλέξανδρο μετά την επέκταση της αυτοκρατορίας του και μια επίσκεψη στην Ινδία. Η θρησκεία εισήχθη εκ νέου στην Αλεξάνδρεια τον πρώτο αιώνα από τον Απολλώνιο Τυανέα.

Η ιστορία που έλεγαν οι αρχαίοι ήταν: Υπήρχε στην Ινδία ένας πολύ μεγάλος σοφός που λεγόταν Ντέβα Μπαντισατόρια. Μεταξύ άλλων έγραψε μια μυθολογική περιγραφή του Krishna που ενίοτε ονομάζεται Chrishna. Περί το 38 ή το 40 Κ.Ε. ο Απολλώνιος καθώς ταξίδευε στην Ανατολή βρήκε αυτήν την ιστορία στην Σιγκαπούρη. Την θεώρησε τόσο σημαντική που την μετέφρασε στην γλώσσα του, δηλαδή τα σαμαρείτικα. Σε αυτήν έκανε κάποιες αλλαγές σύμφωνα με την δική του κατανόηση και φιλοσοφία. Επιστρέφοντας την έφερε στην Αντιόχεια και εκεί πέθανε. Περίπου 30 χρόνια αργότερα ένας άλλος Σαμαρείτης ονόματι Μαρκίων την βρήκε. Έφτιαξε ένα αντίγραφο με περισσότερες αλλαγές. Το έφερε στην Ρώμη περί το 130 Κ.Ε. Όπου μεταφράστηκε στα ελληνικά και στα λατινικά αυτές οι ομοιότητες αποτελούν τον λόγο που ο Χριστιανισμός έχει αποτύχει στην Ινδία για αιώνες, παρά τις κατ’ επανάληψιν προσπάθειες. Οι Βραχμάνοι αναγνώρισαν τον Χριστιανισμό ως μια σχετικά πρόσφατη απομίμηση της πολύ παλαιότερης θρησκείας τους. Επίσης θεωρούν πολύ ανώτερη την αρχική τους εκδοχή. [...]

Ο απόστολος Παύλος, ο οποίος θεωρείται ως ο κατ’ εξοχήν υπεύθυνος για την διάδοση της θρησκείας, ήταν ένα μυθικό απάνθισμα αρκετών χαρακτήρων. Δημιουργήθηκε από τον Σαούλ της Παλαιάς Διαθήκης, τον Απολλώνιο Τυανέα, και τον Έλληνα ημίθεο Ορφέα.

Jesus: Myth Or Reality?, σελ. 29, 43

Σάββατο 26 Απριλίου 2014

Ο Πρίγκιπας της Ειρήνης




Αυτή είναι μια ζωγραφιά του Χριστού από την Akiane όταν ήταν μόλις 8 ετών, αν και δεν μοιάζει πολύ με τις γνωστές απεικονίσεις του Ιησού. Αξιοσημείωτο το ελαφρώς ανασηκωμένο αριστερό φρύδι, σήμα κατατεθέν όλων των εικόνων του Ιησού.




Σε αυτό το βίντεο συγκρίνεται το μωσαϊκό ISA με το Σάβανο και την παραπάνω ζωγραφιά.

Κυριακή 30 Μαρτίου 2014

Χριστιανισμός: ο Ένας, οι Πολλοί




Ο πιο συχνά αναφερόμενος ψευδο-Ιησούς ήταν ο Απολλώνιος Τυανέας. Ο Απολλώνιος, του οποίου η καλώς τεκμηριωμένη ζωή αντικατόπτριζε εκείνη του Ιησού, γεννήθηκε τον πρώτο αιώνα ΚΕ από επιφανείς γονείς στην ρωμαϊκή πόλη των Τυάνων, στην σημερινή Τουρκία. Μορφώθηκε στην Ταρσό, μια πόλη που συνδέεται με τον Παύλο. Σύμβουλος του Βεσπασιανού και του Μάρκου Αυρηλίου, ο Απολλώνιος ήταν φημισμένος ως μάγος και θεραπευτής· ο θρύλος λέει ότι ανέστησε εκ νεκρών την κόρη ενός Ρωμαίου γερουσιαστή. Έγραψε βιβλία περί θυσιών και αστρολογίας και λέγεται ότι ίδρυσε μια σχολή μυστηρίων στην Έφεσο. Ταξίδεψε ευρέως στον πολιτισμένο κόσμο της εποχής του. Οι βιογράφοι έχουν διαφωνήσει πού ή σε ποια ηλικία πέθανε ο Απολλώνιος – ή αν πέθανε ή απλώς «εξαφανίστηκε». Οι θρύλοι αφηγούνται την εμφάνιση του Απολλωνίου μετά θάνατον, θυμίζοντας την ανάσταση του Ιησού. Έχει προταθεί ότι ο Απολλώνιος έγραψε μερικές από τις επιστολές του Παύλου. Οι οπαδοί της θεωρίας ισχυρίζονται ότι ο Απολλώνιος ανασυσκευάστηκε ως Ιησούς κάπου μεταξύ του τέλους του πρώτου αιώνα και της βασιλείας του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου (312-337). [...] Εκτός και αν κάποια μεγάλη ανακάλυψη, συγκρίσιμη με την βιβλιοθήκη στο Ναγκ Χαμαντί, παράσχει στοιχεία, η θεωρία του Απολλωνίου μπορεί να θεωρείται μόνον υποθετική. Σύγχρονες εσωτερικές διδασκαλίες υποστηρίζουν ότι ο Ιησούς μετενσαρκώθηκε ως Απολλώνιος.

Christianity: the One, the Many, σελ. 49-50

ΣΧΟΛΙΟ:
Κατ’ αρχάς ο Μάρκος Αυρήλιος έζησε μετά τον Απολλώνιο και δεν τον είχε ως σύμβουλο. Όσο για την μεγάλη ανακάλυψη, ίσως αυτή να αποδειχθεί η Σινδόνη του Τορίνο.

Παρασκευή 28 Μαρτίου 2014

Έντουαρντ Γκίμπον και Απολλώνιος




Σε αρκετές σελίδες αναπαράγεται το παρακάτω σχετικά με τον Απολλώνιο:

«Ο Έντουαρντ Γκίμπον, αλλά και συγγραφείς του Μεσαίωνα και της Αναγέννησης, διατύπωσαν την άποψη ότι ο Ιησούς δεν ήταν άλλος από τον Απολλώνιο τον Τυανέα.»

Πρόκειται για αστικό μύθο. Αυτό που έχει γράψει ο Γκίμπον είναι το εξής:

«Apollonius of Tyana was born about the same time as Jesus Christ. His life (that of the former) is related in so fabulous a manner by his disciples, that we are at a loss to discover whether he was a sage, an impostor, or a fanatic.»

Δεν υπάρχει λοιπόν απόπειρα ταύτισης Απολλωνίου-Ιησού από τον Γκίμπον.

Σάββατο 8 Φεβρουαρίου 2014

Είχε ο Ιησούς μακριά μαλλιά;




Ένα χαρακτηριστικό όλων των αγιογραφιών του Ιησού είναι ότι εμφανίζεται με μακριά μαλλιά. Γι’ αυτές τις απεικονίσεις όμως διατυπώνονται αντιρρήσεις και δικαιολογημένα. Εκτός απ’ το γεγονός ότι δεν υπάρχει κάποια περιγραφή του Ιησού στα ευαγγέλια, οι Ιουδαίοι είχαν κοντά μαλλιά. Οι μόνοι που άφηναν τα μαλλιά τους να μακρύνουν ήταν οι ΝΑΖΙΡΑΙΟΙ (όχι Ναζωραίοι).

Οι Ναζιραίοι δεσμεύονταν από έναν προσωρινό όρκο να αφιερωθούν στον Θεό, στην διάρκεια του οποίου δεν έκοβαν τα μαλλιά τους, δεν κατανάλωναν οποιοδήποτε παράγωγο της αμπέλου και δεν άγγιζαν ούτε πλησίαζαν νεκρά σώματα. Με την λήξη του όρκου τους (διαρκούσε συνήθως μερικές μέρες) έκοβαν τα μαλλιά τους και τα προσέφεραν ως θυσία μαζί με δύο αμνούς, ένα κριάρι και άζυμους άρτους στην σκηνή του μαρτυρίου. Αυτές οι λεπτομέρειες περιγράφονται στο έκτο κεφάλαιο του βιβλίου των Αριθμών.

Είχε πάρει ναζαρίτικο όρκο ο Ιησούς; Από τα ευαγγέλια δεν προκύπτει κάτι τέτοιο. Ο Ιησούς δεν ονομάζεται ποτέ Ναζιραίος και αν δεχθούμε ότι αυτό εννοούσαν οι ευαγγελιστές λέγοντας Ναζωραίος, έχουμε τα γεγονότα ότι ο Ιησούς δεν αποφεύγει το ποτό, ούτε τα νεκρά σώματα, ούτε προβαίνει στις σχετικές θυσίες με την λήξη του όρκου (ο οποίος όπως επισημάνθηκε ήταν ολιγοήμερος). Εν ολίγοις δεν φαίνεται να υπάρχει κάποιος λόγος που να μας οδηγεί να πιστεύουμε ότι ο Ιησούς είχε μακριά μαλλιά.

Και εδώ έρχεται η Σινδόνη, η οποία ως γνωστόν απεικονίζει έναν άνθρωπο με μακριά μαλλιά. Αλλά γιατί; Φαίνεται ότι ο άγνωστος πλαστογράφος ο οποίος μπήκε σε τόσο κόπο να αναπαραστήσει το Πάθος με τόση λεπτομέρεια και ακρίβεια, αγνόησε κάτι που θα έπρεπε να είχε βρει με λίγο ψάξιμο, αν δεν το ήξερε ήδη. Μια σημαντική παράλειψη που δείχνει προς την κατεύθυνση της πλαστότητας εκτός... και αν ο άνθρωπος της Σινδόνης ΔΕΝ είναι Ιουδαίος. Και ο Απολλώνιος όχι μόνον δεν ήταν Ιουδαίος, αλλά ξέρουμε ότι είχε μακριά μαλλιά.

Τα μακριά μαλλιά λοιπόν, αν η Σινδόνη είναι γνήσια, φαίνεται να οδηγούν σε δύο ενδεχόμενα για τον άνθρωπο που απεικονίζεται σε αυτήν: είτε πρόκειται για έναν Ναζαρίτη Ιουδαίο, είτε για έναν μη Ιουδαίο. 

Η Σκιά του Τρίτου Αιώνα




Υπάρχει μια σχολή που υποστηρίζει ότι ο μυθικός Ιησούς των Ευαγγελίων ήταν η σκιά ενός πραγματικού προσώπου το οποίο γεννήθηκε το έτος 2 μ.Χ., δηλαδή ο Απολλώνιος Τυανέας. Ο Βίος του από τον Φιλόστρατο πλησιάζει να είναι παράλληλος με αυτόν του ευαγγελικού Ιησού. Λέγεται ότι ήταν το ζωντανό πρωτότυπο τόσο του Ιησού όσο και του Παύλου, διότι η βιογραφία του μοιάζει πολύ με εκείνη του Ιησού, ενώ παραδόξως ο Παύλος απηύθυνε τις επιστολές του προς εκκλησίες οι οποίες βρίσκονταν ακριβώς εκεί όπου είχε ταξιδέψει ο Απολλώνιος και ίδρυσε θρησκευτικές κοινότητες που μελετούσαν εξελληνισμένη πνευματική φιλοσοφία. Επίσης το όνομα του Παύλου στις Πράξεις έχει συσχετιστεί με κάποιον μυστηριώδη Απολλώ· και ακόμα ο προσωπικός συνοδός του Απολλωνίου, ο Δάμις, φαίνεται να ταιριάζει αρκετά καλά με τον συνοδό και προσωπικό φίλο του Παύλου Δημά. Ένα αυξανόμενο ρεύμα ιδεών υποστηρίζει ότι ο Απολλώνιος ήταν η πραγματικότητα με σάρκα και οστά πίσω από την αβέβαιη και από πολλές απόψεις αναμφισβήτητα επουσιώδη ιστορικότητα του Ιησού και του Παύλου. [...]

Ο Morrell επισημαίνει το παράξενο χαρακτηριστικό του Ιησού να είναι ξαφνικά και χωρίς κάποια γεγονότα που οδήγησαν σε αυτό, γνωστός και αποδεκτός «σε όλη την Συρία». Το συμπέρασμά του από αυτό είναι ότι μόνον ο Απολλώνιος θα μπορούσε να εκπληρώσει αυτόν τον ρόλο και χαρακτήρα, δεδομένου ότι ήταν στην Συρία όπου είχε ιδρύσει τις πολλές «εκκλησίες». Οι συγγραφείς ανέκαθεν αναρωτιούνταν, όχι πολύ φωναχτά, πώς και πότε ο Παύλος θα μπορούσε να βρίσκεται στην Συρία και την Μικρά Ασία και να ίδρυσε τόσο γρήγορα μια λίστα αυξανόμενων κοινοτήτων στις οποίες έγραφε τις Επιστολές του. Η αυτόχθονη ανάπτυξη αυτών των «χριστιανικών» κοινοτήτων τόσο νωρίς στην ιστορία του Χριστιανισμού είναι πράγματι ένα φαινόμενο που ουδέποτε εξηγήθηκε επαρκώς.

Shadow of the Third Century, σελ. 224-225