Πέμπτη, 2 Ιανουαρίου 2014

H παντογνωσία των θεών


Όταν κάποτε είχαν συγκεντρωθεί πολύ περισσότεροι στο ιερό, μετά την πρόσφατη απομάκρυνση του Κίλικα, ρώτησε τον ιερέα έτσι ακριβώς:

«Άραγε είναι δίκαιοι οι θεοί;»

«Δικαιότατοι βέβαια», απάντησε εκείνος.

«Τι άλλο; Μήπως και συνετοί;»

«Και τι πιο συνετό υπάρχει απ’ το θείο;» είπε εκείνος.

«Γνωρίζουν άραγε οι θεοί τα σχετικά με τους ανθρώπους ή τα αγνοούν;»

«Και όμως σε αυτό υπερέχουν κατ’ εξοχήν οι θεοί από τους ανθρώπους», είπε εκείνος, «ως προς το ότι δηλαδή οι άνθρωποι ένεκα αδυναμίας ούτε τα δικά τους πράγματα γνωρίζουν, ενώ οι θεοί έχουν την δυνατότητα να γνωρίζουν και εκείνων τα πράγματα και τα δικά τους.»

«Όλα αυτά» είπε, «είναι άριστα ιερέα και αληθέστατα. Επειδή λοιπόν οι θεοί γνωρίζουν τα πάντα μου φαίνεται ότι εκείνος που προσέρχεται στο ιερό του θεού και έχει αγαθή συνείδηση, μια τέτοια ευχή πρέπει να τους απευθύνει: Θεοί, είθε να μου δίνετε όσα μου οφείλονται. Και οφείλονται βέβαια ιερέα στους αγαθούς τα καλά και στους φαύλους τα αντίθετα. Οι θεοί λοιπόν σωστά ενεργούντες, εκείνον που θα βρουν σε καλή κατάσταση και απρόσβλητο από κακία, τον αποπέμπουν, αφού τον στεφανώσουν όχι με χρυσά στεφάνια, αλλά με όλα τα αγαθά, όποιον όμως δουν στιγματισμένο και διεφθαρμένο, τον εγκαταλείπουν στην τιμωρία, αφού οργιστούν εναντίον του τόσο, όσο μ’ εκείνους που τόλμησαν να συχνάζουν στα ιερά χωρίς να είναι καθαροί.»

Βίος Απολλωνίου, Βιβλίο Α, Κεφάλαιο ΧΙ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σχόλια με greeklish δεν γίνονται δεκτά.