Παρασκευή, 3 Ιανουαρίου 2014

Η συζήτηση με τον Τελεσίνο


Όταν ξημέρωσε, ο Τελεσίνος, είς εκ των δύο υπάτων, κάλεσε τον Απολλώνιο και τον ρώτησε:

«Τι είναι το ένδυμα αυτό;»

«Καθαρό» απάντησε εκείνος, «και δεν προέρχεται από τίποτα θνητό.»

«Και ποια είναι η σοφία σου;»

«Η θεία έμπνευση καθώς και το πώς θα μπορούσε κάποιος να προσεύχεται και να προσφέρει θυσίες στους θεούς.»

«Και υπάρχει κανείς φιλόσοφε που να τα αγνοεί αυτά;»

«Πολλοί, και αν κανείς τα γνωρίζει σωστά, θα βελτιωθεί ακόμη περισσότερο αν ακούσει έναν σοφώτερο άνδρα, διότι εκείνα που γνωρίζει, τα γνωρίζει καλά.»

Ακούγοντας αυτά ο Τελεσίνος, που και αυτός λάτρευε το θείο, θυμήθηκε όσα στο παρελθόν άκουγε γι’ αυτόν, αλλά έκρινε ότι δεν πρέπει να ρωτά φανερά το όνομά του, μήπως και ήθελε να διαφεύγει την προσοχή κανενός, και τον επανέφερε στην συζήτηση για το θείο, διότι ήταν και καλός συζητητής· απευθύνοντας τον λόγο σαν σε κάποιον σοφό είπε:

«Τι προσεύχεσαι όταν προσέρχεσαι στους βωμούς;»

«Εγώ τουλάχιστον, να υπάρχει δικαιοσύνη, να μην καταπατούνται οι νόμοι, να είναι φτωχοί οι σοφοί, και οι άλλον να πλουτίζουν, αλλά τίμια.»

«Αφού ζητήσεις τόσα, νομίζεις ότι θα τα επιτύχεις;»

«Μα τον Δία, διότι όλα αυτά τα συνοψίζω σε μια ευχή και πλησιάζοντας στους βωμούς προσεύχομαι ως εξής: θεοί, είθε να μου δώσετε όσα μου οφείλονται. Εάν είμαι λοιπόν ένας από τους ενάρετους ανθρώπους, τότε θα επιτύχω περισσότερα απ’ όσα ζήτησα, εάν όμως οι θεοί με λογαριάσουν ανάμεσα στους ανάξιους, τότε θα με βρουν τα αντίθετα, και ούτε θα παραπονεθώ στους θεούς, που με θεώρησαν άξιο κακών για τις αμαρτίες μου.»

Τα λόγια αυτά προκάλεσαν βαθειά εντύπωση στον Τελεσίνο και θέλοντας να του προσφέρει κάποια χάρη είπε:

«Μπορείς ελεύθερα να επισκέπτεσαι όλα τα ιερά· θα γράψω στους ιερείς να σε δέχονται και θα τους πω ότι πηγαίνεις σ’ αυτούς για να τους διορθώσεις.»

Βίος Απολλωνίου, Βιβλίο Δ, Κεφάλαιο XL

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σχόλια με greeklish δεν γίνονται δεκτά.